สวัสดีครับเพื่อนๆชาว exteen เหมือนว่ามันเงียบเชียบจนถึงขั้นร้างเลยแฮะ มีใครอยู่บ้างไหมครับ

สวัสดีท่านผู้อ่านที่รักทุกท่านครับ ในเดือนมิถุนายนปลายๆเดือน มีวันสำคัญซึ่งมิได้เป็นวันหยุดที่เราท่านทั้งหลายควรระลึกนึกถึง
 
วันที่ 26 มิถุนายน ท่านทั้งหลายพอจะนึกออกไหมครับว่าเป็นวันอะไร?
...
...
...
วันสุนทรภู่ไงครับ ร้องอ๋อแล้วใช่มั้ยล่ะครับ
เป็นวันที่เราถือโอกาสในการเชิดชูความสามารถทางวรรณศิลป์ของท่านสุนทรภู่ และทำการรณรงค์ให้เห็นคุณค่าของภาษาไทย ให้ใช้ภาษาไทยอย่างถูกต้อง
 
ผมขอรณรงค์ให้วันที่ 26 มิถุนายนนี้เป็นวันที่ระลึกนึกถึงวิถีไทยด้วย ทั้งศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี ภูมิปัญญาไทย เพราะด้วยความที่กระแสของวัฒนธรรมต่างชาติถาโถมเข้ามาในถิ่นสยามนี้อย่างมากล้น และคนไทยก็มิได้มีภูมิคุ้มกันอันเข้มแข็ง มิหนำซ้ำยังเห็นว่าวัฒนธรรมจากต่างด้าวแดนดินนั้นเป็นสิ่งที่ดีและทันสมัย รับมาไว้โดยบางทีก็ขาดการแยกแยะว่ามันเหมาะมันควรแค่ไหน หรือบางครั้งหนักข้อถึงขนาดยึดมาเป็นหลักแทนรากเหง้าแห่งไทยในใจตน
 
คนไทยในปัจจุบันจึงเป็นคนในลักษณะที่เรียกว่าได้ใหม่ลืมเก่า หรือวัวลืมตีน ซึ่งมีความหมายในลักษณะที่หลงลืมรากเหง้าแห่งตนว่าตนเป็นใคร มีที่มาจากไหน มีพื้นเพอย่างไร มักจะเห็นเรื่องของวิถีชีวิตเป็นเรื่องของความโดดเด่น การเป็นที่ยอมรับ โดยการฉีกทึ้งวิถีไทยที่เป็นรากเหง้า เนื่องจากเห็นว่าเป็นของเก่าคร่ำครึไร้ค่า ไร้ราคาค่างวด อวดใครเขาไม่ได้
 
ผมอยากจะบอกว่ามันเป็นความคิดที่คิดเอาเองถ่ายเดียว ในขณะที่โลกก้าวย่างไปด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัย มีกระแสใหม่ๆไหลบ่าท่วมท้น ของที่เกิดมาใหม่ๆไม่ใช่ว่าจะดีไปเสียหมด ไม่ใช่ว่าจะดีไปกว่าเก่าเสมอไป แม้ความตั้งใจในการคิดประดิษฐ์ขึ้นมาจะเป็นไปเพื่อให้มันดีขึ้น แต่ในความเป็นจริงมันเป็นอย่างไรต้องผ่านวันเวลา ดูความเป็นไปให้เห็นถึงคุณค่าและความสูญเสียที่เกิดตามมา ดังนั้นการรับมาเลยโดยขาดการไตร่ตรอง หรือขาดความเข้าใจอย่างแท้จริงจึงไม่ต่างกับความสุ่มเสี่ยงที่จะเกิดผลเสียมากกว่าผลดี
 
ในขณะที่หากมองไปในความเป็นวิถีชีวิตที่แท้จริงของตน พิจารณากันให้ดีบางทีวัฒนธรรมใหม่ๆอาจมิได้เป็นไปเพื่อปรับปรุงให้ชีวิตดีขึ้น และอาจจะไปทำลายความงดงามในวิถีชีวิตแบบเดิมๆของคนในสังคม จนเกิดความเสื่อมสูญทางวัฒนธรรมอย่างที่เห็นกันในปัจจุบัน ถ้าเปรียบกันก็เหมือนกับเป็นลมหายใจที่รวยรินของสยามประเทศ
 
วิถีไทย วัฒนธรรมไทย ทำไมถึงสำคัญนัก ทำไมถึงควรรักษาไว้ มีคุณค่ามากมายเพียงไร?
ผมขอชี้ให้เห็นชัดๆกันไปเลย สิ่งเหล่านี้ถือเป็นรากเหง้า ถือเป็นมรดกที่บรรพบุรุษสร้างขึ้นและสืบสานกันต่อมา ผ่านกาลเวลาที่เป็นเครื่องพิสูจน์ความดีงามและความเหมาะสม เป็นเสมือนแนวทางที่ดีในการดำเนินไปของสังคมไทย สอดแทรกคติ คำสอนของบรรพชน เป็นความงามที่ล้ำค่า ที่ล้ำค่าไม่ใช่แค่ค่าในทางที่คิดเป็นตัวเงิน หากแต่มีคุณค่าในการสร้างคนให้เจริญ ให้งามพร้อมทั้งกายใจ
 
หากท่านยังไม่เห็นภาพแบบอย่าง ขอให้ท่านลองสังเกตุถึงแนวโน้มของการโฆษณาการท่องเที่ยวของนานาประชาชาติ ในปัจจุบันหลายประเทศได้ให้ความสำคัญและย้อนกลับมาใช้วัฒนธรรมท้องถิ่นเป็นจุดขาย และผู้นำตลาดด้านนี้ที่เห็นกันมานานนมนับหลายสิบปีคือประเทศญี่ปุ่น ประเทศที่มีความเจริญสูงที่สุดประเทศหนึ่งในโลก เห็นหรือไม่ครับว่าวัฒนธรรมไทยเป็นสิ่งล้ำค่าเพียงไหนและควรแล้วหรือที่เราจะหลงลืม เลอะเลือน ดัดแปลงให้ัเสื่อมเสียไป และไม่ใส่ใจในเบื้องลึกของความคิดที่สอดแทรกผ่านวัฒนธรรม
 
สุดท้ายผมขอโอกาส ขอให้ลมหายใจที่รวยรินแห่งถิ่นสยามนี้ไม่รวยรินจนลับหาย เพราะแค่มีคนสัญชาติไทยอยู่บนผืนแผ่นดินราชอาณาจักรไทยอาจมิใช่คำจำกัดความของประเทศไทย หากแต่เป็นการมีคนไทยที่มีหัวจิตหัวใจ มีวิถีชีวิต มีวัฒนธรรมในแบบไทยอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ต่างหากจึงจะดำรงค์คงชื่อบ้านนี้เมืองนี้ไว้ได้ว่าเป็นประเทศไทยอย่างแท้จริง
 
วิรุฬห์บัณฑิต

Comment

Comment:

Tweet

สนับสนุนวิถีไทย วิถีพอเพียง

#4 By โจ้ on 2012-07-14 23:35

ท่านสุนทรภู่เป็นนักเขียนนิยายเลี้ยงชีพ
สมัยนั้นเขาเขียนเปนกลอน นิยายท่านได้รับความ
นิยมมากขายดี จึงโด่งดังมาถึงสมัยนี้
ต่อไปอีกร้อยปีหน้า นิยายเรือง บ้านทรายทอง
ดอกโศก จะเป็นของโบราณที่คนสมัยหน้า
ไม่นิยม คนแก่ก็โวยว่าเด็กสมัยนี้ลืมของเก่า
คนเปลี่ยนไปตามยุคสมัย ไม่มีอะไรจีรังหรอก

#3 By ปิยะ99 on 2012-06-24 09:10

ยอมรับว่า ลืมจริงๆ เพราะ ผมตกวิชาภาษาไทย....sad smile

#2 By Live a Live on 2012-06-23 20:45

Hot! Hot! Hot! big smile

#1 By คนไทเลย on 2012-06-23 13:23